ślepak, czyli końska mucha

Sfotografowałem wśród innych owadów nieznaną muchę. Wysłałem zdjęcie na portal fotograficzny i dość miał duże zainteresowanie. Nawet otrzymałem takie porównanie. Skrzydła ma jakby z szyfonu wprost princessa. Na innym portalu znajomy okreslił nazwę, to zwykły ślepak - końska mucha, a naukowa nazwa Jusznica deszczowa (Haematopota pluvialis).
To dopiero zaskoczenie. Nigdy nie oglądałem ślepaka dokładnie z bliska. Jeśli zauważyłem , to albo zwiał albo zginął. oto poniżej to zdjęcie.Prawda, że ładny. Przy okazji jeszcze jedna dość maleńka mucha.

dwa nowe motyle tego lata

Chcę przedstawić dwa fatunki motyli , które ostatnio sfotografowaem nad jeziorem Mikaszewo. Pierwszy jest dość podobny do innego motyla pokazanego w poprzednim poście tj. Przeplatka cinksia (Melitaea cinxia). Ten gatunek, to Melitaea parthenoides. Ten drugi, to motyl wiekszy i bardzo piekny Dostojka adype (Perłowiec adype, Argynnis adippe) – motyl dzienny z rodziny rusałkowatych

motyle z mojej okolicy

Takie motyle zdołałem dzisiaj sfotografować. Dzień był ciepły a nawet gorący i bez wiatru.W tym miejscu nie było wiele gatunków i wysokie rośliny przeszkadzały fotografować. Jeśli chcesz znać nazwy powyższych motyli, to kliknij link po lewej do mojej strony "Site of Nature"

popołudniowy wypad nad rzekę

    Późne popołudnie jest dobrą porą na fotografowanie owadów, jeśli tylko pogoda nie jest zła. Motyle, chrząszcze i inne owady nie są już tak aktywne jak w dzień i można łatwo je fotografować. Jest prawdą, że światło jest dość słabe ale z statywem to jest żaden problem. Te zdjęcia były zrobione prawie o 20.00.

tak się kończy długi majowy dzień

    Maj jest jednym z najpiękniejszych miesięcy w roku dla miłośników przyrody. Dni są bardzo długie a zieleń jest świeża i soczysta. Wiele drzew i krzewów są w kwiatach. Późne popołudnie po ciepłym deszczu jest szczególnie dobre dla fotografa. The zdjęcia były zrobione w pobliżu mego domu.

---

Dziwonia zwyczajna, dziwonia (Carpodacus erythrinus)

    Chcę przedstwić ptaka nie tak pospolitego, jak wiele innych wokół nas. Ten gatunek poznałem dość późno.Lubię jego dość cichy łagodny i melodyjny śpiew.
Dziwonia zwyczajna, dziwonia (Carpodacus erythrinus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny łuszczaków (Fringillidae).

Opis
Ptak o krępej sylwetce, dużej głowie i dość długim ogonie. Dziób w kształcie stożka, mocny i o wypukłych krawędziach. Samiec na piersi, szyi, głowie i kuprze lśni czerwoną (szkarłatną) barwą, skrzydła ciemnobrązowe. Właściwą szatę zyskuje dopiero w 3-4 roku życia. Wierzch ciała jest brązowy, a na grzbiecie widnieją brązowawe smugi. Samica i młode oliwkowobrązowe, podobne do wróbla. Ubarwione są skromnie, jak też niewybarwione jeszcze samce, od spodu widać ciemne plamkowanie. U obu płci biały spód ciała i dwie niezbyt wyraźne płowe pręgi na skrzydłach.Gatunek podobny do gila, choć mniejszy od niego i nie ma w ubarwieniu czarnej barwy. Kształtem i barwami bardziej przypomina makolągwę zwyczajną.

Występowanie
W Polsce nieliczny ptak lęgowy, lokalnie (w dolinach dużych rzek i na wybrzeżu) średnio liczny[6]. Spotykany jest w całej Polsce, w tym w niższych górach, choć rozmieszczenie jest bardzo nierównomierne i przeważnie związane z wodą - głównie w dolinach dużych i mniejszych rzek, wokół jezior i stawów hodowlanych, np. na wybrzeżu Bałtyku, Mazurach i Lubelszczyźnie. Przeloty w maju–czerwcu oraz sierpniu–wrześniu. Dziwonie to ptaki, które gnieżdżąc się w Polsce nietypowo migrują zimą do południowej Azji (a nie jak większość naszej awifauny do Afryki lub śródziemnomorskiej Europy)

Biotop
Bujne, gęste zarośla, wikliny nadrzeczne, doliny rzek i stawów (obrzeża olsów), zadrzewienia, zakrzewione torfowiska wysokie, tereny podmokłe, strefy przybrzeżne, mokradła, kępy i pasy zieleni, a niekiedy zaniedbane ogrody. Zamieszkuje siedliska, które sąsiadują z obszarami otwartymi. Istotna jest też dobrze wykształcona warstwa krzewów i pokrywa ziół.

Głos
Charakterystyczny śpiew samca na wiosnę jest krótką, fletową, kilkusylabową gwiżdżącą piosenką i przypomina melodię wydawaną przez wilgę. To czyste "titu tejutja". Najintensywniej go słychać rano, choć roznosi się też w godzinach południowych i nawet w lipcu, gdy większość śpiewających ptaków milczy. Samce, choć dopiero po paru latach mają szatę dojrzałą to już w pierwszym roku życia zaczynają śpiewać (może więc z pozoru wyglądać, że to samica wykonuje pieśń godową).

moje pierwsz makra tego roku

    Wczoraj byliśmy na jezirze Mikaszewo i te makra tam były zrobione. Swiatło słoneczne było zbyt ostre i jakość nie jest najlepsza. Tylko tego pajączka sfotografowałem po raz pierwszy, który jest całkiem drobny.

bo to właśnie maj

    Mamy ciepłą pogodę w maju. Drzewa i krzewy są w kwiatach. Chciałbym, aby ten czas trwał dłużej.