Zięba zwyczajna (Fringilla coelebs)

Zięba zwyczajna (Fringilla coelebs) jest powszechnie znanym małym ptakiem z rodziny Łuszczaków. Na pewno każdy widział go i słyszał piękny śpiew. Zięby są nieco mniejsze niż wróble.Samiec jest bardziej kolorowy od samicy. Samce przylatuję pierwsze pod koniec marca lub na początku kwietnia. W tym roku zauważyłem poraz pierszy w dniu 26 marca. Zięby wiosną i latem są owadożerne, a dopiero jesienią żywią się ziarnami. Czasami wyprowadzają nawet dwa lęgi. We wrześniu i październiku, odlatują do ciepłych krajów. Oto śpiew zięby tak dobrze znany. Samce zazwyczaj śpiewają dwa lub trzy różne rodzaje utworów, a są też dialekty regionalne. Tu możesz usłyszeć śpiew zięby
. Poniżej można zobaczyć zdjęcia z samców zięby, kobieta i młody ptak z bardzo dobrym fotografem ptaków I.Czernatkin z Czelabińska.

Szczęśliwego Nowego Roku

aura się powtarza

      W ubiegłym roku, jeśli ktoś pamięta, mieliśmy bardzo podobną aurę- jesień w grudniu. Czyżby zima przyjdzie do nas dopiero w połowie stycznia. 14 stycznia 2014 r zaczęły się opady śniegu i wkrótce potem dość spore mrozy ze słoneczną i wietrzną pogodę. Cóż, poczekamy i zobaczymy. W naszym lesie jest pięknie< a 19 grudnia było akurat najcieplej +12st. Wokół było dość zielono nie tylko z powodu sosen i świerków, ale soczyście zieleniły się różne odmiany mchu i paprocie. Powietrze wilgotne i pachniało cudownie. Oto kilka zdjęć z mojej krótkiej wycieczki.

koniec kolorowej jesieni

   Kolorowa jesień zazwyczaj kończy się w trzecim tygodniu października. Tylko niewiele drzew ma jeszcze trochę liści. Dni są coraz krótsze i pochmurne. Dla fotografa przyrody okres ten nie jest atrakcyjny. & nbsp; Jednak w tym szarym i ponurym krajobrazie, można zobaczyć piękno i wydobyć jego nastrój.

spacer i ostatnie grzybobranie tej jesieni

    Koniec września i połowa października zazwyczaj czarują nas kolorami jesieni. Tego roku mieliśmy szczęście mieć dużo słonecznych i ciepłych dni.
    Najlepiej się to odczuwa podczas spaceru  po lesie. Z powodu dość suchej pogody nie udało się zebrać wiele grzybów. Znaleźliśmy po kilka zielonek, podzielonek i  pogrzybków. Pod wieczór nasila się zapach lasu i pojawia się delikatna mgiełka. Zdjęcia wykonywałem dla zapamiętania mijającego pięknego okresu jesieni.

ostatnie moje motyle tego roku

Lato się skończyło. Chociaż kolory jesieni są widoczne, motyle jeszcze znajdują dla siebie kwiaty. Chłodne noce i poranki pozwalają na wyloty dopiero w południe. Myślę, że to ostatnie moje motylki tego roku.

motyle i motyle

Miesiące czerwiec i lipiec sprzyjają fotografowaniu motyli. Spotykając różnorodne gatunki można wybierać najlepsze ujęcia. Tylko wiatr jest poważną przeszkodą. Są miejsca, gdzie występują w dużej róznorodności i warto je wielokrotnie odwiedzać o różnych porach dnia. Oto kilka z nich z ostatniej mojej wyprawy do lasu.

troskliwa mama - muchołówka szara

Kazdego roku obserwuję wylęgi muchołówki szarej. Wybiera ona na swoje gniazdko bardzo zaskakujące miejsca. Pierwsze zaobserwowałem tuż za oknem mego mieszkania. Innym razem przy wejściu na klatkę schodową w obudowie numeru domu z żarówką. W tym roku dostrzegłem dwa gniazdka w budynku niezamieszkałym w zagłębieniach muru. Sfotografowałem jedno, gdy muchołówka uwijała się podczas dostarczania jedzenia już prawie dorosłym pisklętom, które ledwie mieściły się w gniazdku. Następnego dnia przed południem wyleciały.